De trend ontstaat onomstotelijk in het gravelracen, maar hier en daar zie je sommige mountainbikeprofs inmiddels ook grijpen naar één van de brede gravelbanden die steeds meer beschikbaar komen. Onlangs maakten Coen en ik een video over de verschillen tussen een MTB- en gravelband van Schwalbe. In dit artikel verdiepen we ons wat meer in de technische details.
Specificaties
Na een paar minuten had ik al door dat de G-One RS Pro gravelband veel soepeler is dan de meeste mountainbikebanden. Maar wat maakt dat gevoel nou? Ze hebben namelijk allebei hetzelfde aantal TPI van 67 en als ik naar het gewicht kijk, is de Thunder Burt MTB-band waarmee we de test doen zelfs lichter dan de nieuwe Schwalbe G-One RS Pro. Het karkas is bij beide opgebouwd uit drie lagen en deze RS Pro heeft een Race Pro karkas, wat een doorontwikkeling is van het Super Race karkas van de Thunder Burt. Maar vooral het loopvlak heeft een andere samenstelling. De Thunder Burt maakt gebruik van het Addix Speed compound, en bij de G-One RS Pro is het compound de Addix Race. Daarnaast maakt de G-One RS Pro gebruik van de V-Guard anti-leklaag. Deze is lichter, en soepeler dan de Raceguard van de Thunder Burt. Dit zit ‘m in de hoogwaarde polymeervezels, daar waar de Raceguard bestaat uit twee lagen gekruist nylon.
En dat verschil merk je wel degelijk als je de band ter hand neemt. Zoals in de video te zien is, voelt de G-One RS Pro veel soepeler en met name op het loopvlak is het rubbermengsel ook veel dunner ten opzichte van de mountainbikeband. Dat zien we als we twee, al kapotte banden die we van Schwalbe hebben ontvangen, voor deze test doorknippen. Waar het rubbermengsel op de Thunder Burt vooral aanwezig is op de bovenkant en minder op de wangen, is dat bij de G-One RS Pro gelijkmatiger verdeeld.
Maar waar komt dan die soepelheid in de rijervaring vandaan? Naast de elasticiteit en dikte van het rubber, zit dat ook voor een groot deel in het profiel. Hoewel de Thunder Burt het lichtste profiel biedt voor een mountainbike band, maken de nopjes van de G-One RS Pro het profiel nog verfijnder. Die kleine nopjes zorgen voor minder rolweerstand, zeker gezien het aerodynamische profiel op het middenvlak. Je hoort de wind minder suizen over de band. Samen met profiel is ook het compound daarin bepalend. Deze is bij de G-One RS Pro zachter, waardoor deze soepeler en beter meevormt met de ondergrond. De Thunder Burt heeft een harder rubber dat in combinatie met de nopjes van het profiel voor een iets hogere weerstand zorgt. Deze – op het oog – kleine verschillen, maken toch dat de band echt aanzienlijk makkelijker rijdt op de tracks.
Opvallende specificaties zijn verder: een rijdersgewicht van max. 100 kg per band voor de G-One en 110 kg per band voor de Thunder Burt. En de maximale druk is respectievelijk 2,5 bar en 3,5 bar. Voldoende voor een band van 60 mm en zeker als je die op de mountainbike monteert, zal je niet snel boven de 2 bar komen vermoedelijk.
Waarom een gravelband?
Er zijn uiteraard meerdere omstandigheden denkbaar waarin een gravelband interessant kan zijn voor een mountainbike. De belangrijkste is natuurlijk snelheid. De G-One RS Pro van dezelfde breedte rolt namelijk veel makkelijker dan de Thunder Burt. Dat is duidelijk te voelen. Dus zeker als je het profiel niet nodig hebt, dan is dit een juiste keuze wanneer je sneller wilt zijn. Zo zie je profs soms tijdens droge en harde omstandigheden al kiezen voor deze band.
Maar wat lever je in? We hebben niet lekgereden maar we hebben de lekprotectie getest en daarin merkten we toch wel dat je makkelijker door een G-One prikt dan door een Thunder Burt. Het profiel is minder hoog waardoor je minder marge hebt voor scherpe objecten. Daarnaast lever je in op grip, wat zeker bij natte omstandigheden in je nadeel kan zijn. Hoewel de Thunder Burt ook geen profiel heeft voor natte omstandigheden, zal je er wel meer baat bij hebben dat het profiel wat grover is wanneer de ondergrond nat is. Vooral de noppen aan de zijkant bieden dan uitkomst.
Conclusie
Het idee van mountainbiken met een brede gravelband, is zeker niet gek. Ik verwacht dan vooral mountainbikers die deze band gaan gebruiken in specifieke wedstrijdsituaties. Zoals marathons met een droge ondergrond die niet heel technisch zijn. In Nederland kan je dan bijvoorbeeld denken aan de MTB-marathon van Apeldoorn. Lange bospaden en geen obstakels. Ook in streetraces is de G-One RS Pro de betere keus. Maar als de ondergrond grover wordt met scherpe stenen of er in het parcours veel obstakels te vinden zijn, zou ik zelf alweer kiezen voor een echte MTB-band. Die overleeft scherpe punten van bijvoorbeeld een rockgarden beter dan de G-One RS Pro.
Meer bij Schwalbe.
