SID is een afkorting voor ‘Superlight Integrated Design’ van de vorken in het cross country segment van RockShox. In de loop der jaren zijn daar twee smaken in ontstaan. De SID SL is met een 32 mm chassis de lichte uitvoering van de wedstrijdvork, maar ook steeds vaker zie je de ‘normale’ SID met 35 mm bovenbuizen op snelle cross country mountainbikes. Wij reden met de RockShox SID Ultimate en dit is onze ervaring.
Nieuwigheden
Hoewel de vork op het moment van schrijven niet vers van de pers meer is, wil ik toch nog even de laatste ontwikkelingen voor je op een rij zetten. De meest recente vorken hebben namelijk een nieuwe kroon gekregen die je kunt herkennen aan het hoekigere ontwerp. Het past daarmee ook veel meer in de stealth-look van SRAM en is lichter geworden, omdat het bovenstuk nu CNC-gefreesd is. Ook zijn de bovenbuizen 25 mm langer geworden voor een betere overlap van de bushings.
In deze nieuwe vork vinden we ook de nieuwste DebonAir+ luchtvering, die een groter volume heeft gekregen. Maar liefst 50% meer capaciteit van de negatieve luchtkamer en 16% van de positieve luchtkamer. Daardoor wordt de vork progressiever, met een zachter gevoel aan het begin van de veerweg en betere ondersteuning in het middengedeelte.
Naast – in mijn ogen – nog wat kleinere updates, vind ik vooral de 3-postitie compressie van de Charger Race Day 2 demper een sterke toevoeging. Je kunt nu tijdens het rijden kiezen uit drie standen: open, pedal en volledige lock. Met name de pedal-stand is een aangename toevoeging, merk ik al snel. Ons topmodel weegt in 120 mm uitvoering 1480 gram volgens SRAM en gaat over de toonbank voor € 1.199,-.
In praktijk
Tot zover de achtergrondinfo, want hoe presteert de vork in de praktijk? We plaatsen de knalrode uitvoering in onze Trek Procaliber custom build. Visueel een mooi gezicht. Niet alleen past het rood mooi bij het donker paars van het frame, maar ook de robuustheid van het 35 mm chassis in combinatie met de 2,4 inch brede banden maakt de mountainbike op het oog in balans. De SID is ten opzichte van de lichtere SID SL misschien wat zwaarder, maar wel stijver. Gewicht speelt voor ons een minder prominente rol in deze setup en een hardtail is van zichzelf al wat stijver, dus het lijkt een goede match.
In de eerste rit merk ik al snel hoe vloeiend de nieuwe SID Ultimate is. De aanpassing van de luchtkamer doet in de praktijk z’n werk voortreffelijk. Over kleine hobbels reageert de vork snel en soepel. Daardoor is het stuur meteen rustig als ik offroad ga. Aan de andere kant geeft de vork ook echt een fijne compressie als de impacts heftiger worden. Echt wat je mag verwachten van een progressievere, hedendaagse vork.
Toch pas ik de instellingen al vrij snel aan met een iets hogere druk dan geadviseerd. Dat heeft niks te maken met de veerweg van 120 mm. Die is ruim voldoende. Maar in dit hardtail frame is er aan de achterkant geen sprake van sag, de achtervork is immers gefixeerd. Naar mijn smaak buigt de mountainbike daardoor iets te ver naar voren door. Het eerste deel van de veerweg is me iets te soft. Door 10 tot 20 psi meer druk en rebound langzamer, komt de mountainbike in balans. Zou deze vork in een fully zitten, dan zou de fabrieksinstelling juist wel heel goed samengaan met mijn wensen.
Pedal is top
Er zijn verschillende eigenschappen aan deze SID Ultimate die me erg goed bevallen, maar met name de pedal-stand gebruik ik veel. Met het eveneens vernieuwde Twistlock-handvat wissel ik intuïtief tussen compressiestanden, waarbij de pedal-stand vooral een low-speed compressie activeert. Resultaat is niet zozeer dat er meer compressie om de vork komt, maar dat vooral de snelheid – het nerveuze gevoel – van de vork minder wordt.
Op technische segmenten waarop ik weinig kracht zet wil ik dat de vork snel en vloeiend reageert. Open-stand dus. Maar als je zelf flink trapt of technisch klimt, wil ik dat de vork wel blijft reageren op oneffenheden, maar niet zenuwachtig veert bij elke trapbeweging. In de praktijk blijk ik offroad en zelfs op het asfalt in het zadel vaak voor de pedal-modus te kiezen. Pas als ik echt flink aanzet voor bijvoorbeeld een sprint, schakel ik door naar volledige lock-out.
Effectief rijd ik daardoor naar schatting zo’n 60% van de tijd in pedal-modus tijdens een lekkere tocht over technische trails. 30% van de tijd kies ik ‘open’ en maximaal 10% zal volledige lock zijn. Het progressieve karakter maakt de vork al heel stabiel en voorspelbaar, waardoor ik niet zoveel behoefte heb aan meer compressie als mijn kracht of het tempo omhooggaat in open- of pedal-modus. Het enige nadeel aan zo’n comfortabel en effectief verende voorvork is dat ik de achterdemper begin te missen mis op deze hardtail, zeker als het echt technisch wordt.
Conclusie
Als een vork niet goed werkt, heb je veel om over te schrijven. Als een verende vork wel werkt, dan kun je niet anders dan tevreden concluderen dat ‘het klopt’. En zo is het met deze RockShox SID Ultimate. Het progressieve karakter spreekt me aan en dat terwijl ik de volledige veerweg van 120 mm zelden gebruik.
Met name de pedal-stand in de Charger Race Day 2 demper vind ik de highlight van deze vork. Zonder dat de vork nerveus of te stijf wordt, blijft de vering werken op technische passages of klimmetjes waarop ik wel flink kracht wil zetten. Met een prijs van € 1.199,- is de SID Ultimate een waardig topmodel.
Meer bij SRAM.
